Περιφορά του Εσταυρωμένου στην Αρναία αρχές της δεκαετίας του 1960

 Αρχές της δεκαετίας του 1960  περιφορά του Εσταυρωμένου που παλιά γινόταν Μεγάλη Παρασκευή πρωί, προεξάρχοντος του Μητροπολίτη Παύλου. Διακρίνονται επίσης οι ιερείς Χριστόφορος Ζωγράφος και Κωνσταντίνος Κάργας. Μπροστά ο πατέρας του Νίκου Νάκου. Τον σταυρό κρατάει ο αείμνηστος Γεώργιος Κυριάκος (Γεωργιάδης) πατέρας του Βασίλη Κυριάκου, που τον ευχαριστούμε για την αποστολή της φωτογραφίας.

Μπορούμε να δούμε δεξιά, πως ήταν τα κτίσματα εκείνη την εποχή. Εικονίζονται με τη σειρά από πάνω προς τα κάτω,  τα παλιά κτίρια που τα αντικατέστησαν οι σημερινές οικίες  Μπομπότη, Φαρμακείο Ξιούφη Δημήτρη, Κακνίδου Μαρίας, Βαγιωνά Γιώργου και αθλητικά είδη Κύρκου Αντώνη.

Τιμημένα γηρατειά, στην πλατεία της Αρναίας την δεκαετία του 1950

   Κάπου στη δεκαετία του 1950. Κεντρική πλατεία Αρναίας, έξω από το καφενείο του Γιώργου Ζαμπούνη, μία παρέα ηλικιωμένων ποζάρει στο φακό μαζί με τον ιδιοκτήτη του καταστήματος.

   Δεύτερος από δεξιά προς αριστερά με το μουστάκι και την γκλίτσα πιθανότατα να είναι  ο Απόστολος Γιαννούσης, σύζυγός του η Αγγελική Γιαννούση – Ζωγράφου. Είχαν και δύο κόρες την Αικατερίνη και την Αναστασία.

Όσοι γνωρίζετε να μας βοηθήσετε για πρόσωπα της φωτογραφίας.

  Ευχαριστούμε την Λυδία Σταύρου, ιδιοκτήτρια πλέον της αναστηλωμένης οικίας του Απόστολου Γιαννούση στην Αρναία, για την φωτογραφία και τις πληροφορίες που μας έδωσε.

Αρχαία Τραγωδία του Ευριπίδη στην Αρναία πριν 85 χρόνια

Με την ευκαιρία της παρουσίασης στην Αρναία την 1^η Σεπτεμβρίου 2013, της Αρχαίας Τραγωδίας ¨Τρωάδες¨ του Ευριπίδη, θυμίζουμε μία ανάλογη παράσταση που πραγματοποιήθηκε στην κωμόπολή μας πριν 85 χρόνια (1928). Ήταν το ανέβασμα από τα μέλη των ¨Ελληνίδων της Λιαριγκόβης¨  της παράστασης ¨Ιφιγένεια η εν Ταύροις¨ επίσης του Ευριπίδη.

Εξοχικό Κέντρο ¨ΕΛΒΕΤΙΑ¨ Μάιος 1968, πρώτο τραπέζι πίστας

     Εξοχικό Κέντρο ¨ΕΛΒΕΤΙΑ¨ Μάιος 1968, πρώτο τραπέζι πίστας. Από αριστερά, Αστέριος Αργυρός του Δημητρίου, Κώστας Ματσίγγος, Μαυρουδής Καραγιάννης, Αλέκος Λαλιώτης και Γιάννης Μπάλλας.

Μια φωτογραφία, (ακόμα μία) από τα μαθητικά χρόνια στο Γυμνάσιο Αρναίας, αλλά αχρονολόγητη. (του Βαγγέλη Μαυροδή)

Μια φωτογραφία, (ακόμα μία)

από τα μαθητικά χρόνια στο Γυμνάσιο Αρναίας, αλλά αχρονολόγητη.

 Όμως,  και τι να τις κάνεις να τις θυμάσαι τις χρονολογίες όταν είσαι 15-16 χρονών με τη ζωή μπροστά σου όσο  δύσκολη και να είναι αυτή η ζωή;

Τις χρονολογίες σού τις θυμίζουν άλλα πράγματα, γεγονότα και καταστάσεις, όταν πια ωριμάσεις και αρχίζεις να σκέφτεσαι, «αλλιώς» και όχι μόνο να σκέφτεσαι αλλά και να κάνεις συγκρίσεις τότε που μπορείς  να συγκρίνεις τα «τότε»    με τα «τώρα», τα πριν και τα μετά . . . αλλά και πάντα να αμφιβάλλεις.

Και να είσαι «κουμπωμένος» γι’ αυτά τα « μετά», για τα μελλούμενα που λένε οι ποιητές . . ..

Η φωτογραφία είναι ασπρόμαυρη, όπως ασπρόμαυρα  ήταν όλα τότε. Γιατί τότε δεν υπήρχαν και πολλά χρώματα. Τα είχαν περιορίσει τα χρώματα τότε.  

Η ψυχή τότε αναγάλλιαζε με τα χρώματα της φύσης και τα πολύχρωμα υφαντά  που υπήρχαν σε κάθε σπίτι , αλλά και με τα όνειρα, που τα όνειρα , ποτέ και πουθενά  κανείς δεν μπόρεσε να τα απαγορέψει, ούτε να τα ελέγξει, να τα μαυρίσει τελείως.

 Έτσι είχαμε το ελεύθερο να ονειρευόμαστε, ο καθένας με τον τρόπο του, αλλά πάντοτε σύμφωνα με την ζουμερή  ηλικία μας που απαιτούσε  φαντασία. 

 Διαβάστε  την συνέχεια εδώ